Vichy, je t’aime

Vichy, je t’aime! Of is het niet Vichy maar de triatlon? Of toch de Ironman series? Of het keihard trainen naar een doel en deze halen?

Dit weekend stond Ironman 70.3 Vichy op de planning, niet zelf, niet met m’n triathlon maatjes, maar met de Kika Extreme club! 9 malloten die deze uitdaging aangegaan zijn en daar naast veel centjes hebben opgehaald voor KiKa! Ook voor mij als toch wel een beetje ervaren atleet merkte ik dat er genoeg spanning was. Wat zou deze wedstrijd brengen? Heb ik alles wat ik nodig heb? Houdt mijn lijf het? Rij ik niet lek? Heb ik genoeg voeding? Is de kleding juist? Ga zo maar door.

Donderdag zijn we vertrokken, grote bus met een paar man. Het was in ieder geval niet vechten om de beste plaatsen, iedereen kon bij het raam. Vrijdagochtend ingecheckt. Snel had iedereen zijn nummer en konden we de expo onveilig maken. Vooraf weet je als dat je dingen gaat kopen die je niet nodig hebt, maarja dat hoort erbij! Snel naar de kamer, spullen gepakt. Samen met Jeroen het loopparcours gefietst. Geeft toch altijd rust te weten hoe het laatste onderdeel loopt. Savonds fiesten en tassen ingecheckt, pastaparty dit keer wel met veel koolhydraten! Terug naar hotel, laatste check en vroeg slapen.

RACEDAY!
Wekker ging om 4:30! WHY!
Nog een keer een laatste check en met spullen en al de bus in. Heerlijk die spanning in het team. Voor sommige de eerst en andere al meer ervaren! Aangekomen, voeding op fiets, wissel 5x oefenen, dit keer zodat ik niet begin met loopschoenen aan te trekken.

6:50 uur pro’s het water in! 7:00 uur mogen wij! Hartslag op 100, dit is normale wedstrijdspanning! Hopelijk niet in paniek raken! Na kleine 40 minuten was ik eruit. Geen stress, paniek en rugcrowl. Wel alles borstcrowl. Hier en daar wat stompen gekregen, en denk per ongeluk ook uitgedeeld. Sorry!

Wissel ging goed! Jasje aan! Helm op en gaan! De fiets ging lekker! Erg lekker! Het wegdek was Frans! Maar de natuur ook! Niet zo mooi als Finland maar zeker de moeite waard! Wel was de angst dat ik mij had op geblazen en hiervoor zou moeten boete bij rennen. Ach, we zijn er bijna en terug draaien gaat niet meer.

Wissel twee ging nog vlotter! Door naar laatste onderdeel! Rennen! Vertrokken op 4:25/km. Ik dacht “Coen je gaat te hard!” 1km, 2, 5, 8, 12.... Tot mijn grote verbazing kon ik mijn pace houden! Alles behalve verwacht! Na 14km kwam er iets met een hamer, iemand die liet weten waarom ik dit doe, die liet weten dat er dagelijks kinds vechten tegen kanker. En dus met de melding “shut up and run!”

Een PR zat er sowieso wel in maar onder de 5:00 uur zou toch wel mega zijn! Laatste kilometers schoten onder mij door, finish kwam dichter en dichter bij en de 5:00 uur werd steeds meer haalbaar! De laatste kilometer was een feest! Wetend dat ik het zou halen! Gas er op! Laatste bocht naar de finish en ik mocht! Ik mocht finishen!

Met een dik PR van 15 minuten en een tijd van 4:55:19 finish ik deze fantastische race! Een race voor KiKa.
Een race voor alle lieve kids. Alle lieve kids die dagelijks hun eigen race moeten doen waarbij ze niet weten of ze de finish zullen halen!

Geef nooit op!

Meer weten over KiKa Extreme? Vraag hier de gratis informatiebrochure aan!
12-03-2019

Cookievoorkeuren

Functioneel. Noodzakelijk om de website te laten functioneren.

Analytisch. Om bij te houden hoeveel mensen de website bezoeken.

Tracking. Om je een zo goed mogelijke ervaring te geven, de website te verbeteren, jou relevante informatie en advertenties te laten zien, en voor social media. Inschakelen